Content
#006.
Wow. Ik had niet door dat ik al zo lang geleden voor het laatst geblogd had. Sorry!
Ik zit nu met een dilemma. Ik ben te lui om telkens moeilijk te doen om een oninteressant blogje te typen omdat het zo lang duurt voor ik iets kan typen. Dus ik dacht, als ik nou Wordpress of Blogspot neem, dan kan ik makkelijker bloggen, en dus ook vaker. (En daarnaast klinkt moonbox.50webs.com gewoon stom.) Maar Moonbox is op beide al in beslag genomen en dat geldt ook voor mijn andere opties.
Lianne zit nu op Wordpress, en haar weblog heeft een nieuwe naam, October Road (oooh~ I like), en hij is helemaal geweldig, dus ga zeker even kijken! Het is niet alleen een weblog, ze heeft het bijvoorbeeld over fashion en DIY-dingetjes. Je vindt haar op octoberroad.wordpress.com!
Anime gezeur:
Ik vond de SC!! Doki van deze week eigenlijk heel erg leuk, ook al was het een filler. Ten eerste veranderde Amu in Amulet Spade i.p.v. Amulet Heart, wat ze normaliter doet bij fillers. Ten tweede was er lots of Ikuto. Ten derde had Lulu eindelijk eens een nuttige rol. Ten vierde had Yaya leuke kleding aan. Ten vijfde was het ?-meisje moeilijk te verslaan. Ten zesde was de art mooier dan de afgelopen tijd. Dus genoeg reden om dit een leuke aflevering te vinden.
#005.
Wat zou jij doen als Karin Anderson met een mes in haar hand tegenover je stond? Zou je gillen, rennen? Zou je jezelf proberen te beschermen? Zou je jezelf opofferen om een ander te beschermen? Steffen Michaels had een situatie als deze nooit voor mogelijk gehouden. Hij had beter moeten weten toen hij Emily Anderson ontmoette.
Ik ben jullie - alsof iemand dit leest - wel een blogje verschuldigt. Maar aangezien ik nogal inspiratieloos ben, zal ik niet uitgebreid jullie tijd verdoen. Vorige week zaterdag ging ik samen met schoolvriendinnen naar een vriendin om haar verjaardag te vieren, en we gingen sieraden maken, wat heel gezellig was. De dag erna gingen die vriendin en nog een andere van de basisschool naar Amsterdam, omdat een vriendin uit Spanje er was. De rest van deze week was heel saai, met op donderdag de stuntdag - die was nog saaier dan vorig jaar. En nu is het meivakantie!
Anime gezeur
Ik heb vanochtend - uiteraard - de nieuwste SC! gezien, waarin Tadase en Amu het weer goedmaken en iedereen is blij, behalve Ikuto, die nog steeds door gecontroleerd wordt door Easter, en Yoru, zijn guardian character. En die laten ze zomaar achter terwijl de rest lekker gezellig en blij gaat doen. Ik vond het zo gemeen. Yoru is cool. Ikuto ook. Dus ze moeten Ikuto gauw even redden = Ikuto blij + Yoru blij. Maar ze mogen Easter nog niet verslaan, want dat zou het einde van SC! betekenen.
#004.
Vandaag gingen M1, M2, F - schoolvriendinnen - en ik naar de stad, which was heel gezellig. Ik heb drie topjes gekocht, waaronder één oranje, één bruine en één lila. Ik weiger normaliter de C&A binnen te gaan, en al helemaal sinds een zekere J. Smit "de ster" in de reclames speelde, maar vandaag was het onontkoombaar. Snif. En ze hadden daar serieus cadeaubonnen met een zekere J. Smit erop!! Ik had echt de neiging om iets door het raam te gooien. (Nou ja. Dat ook weer niet.) Verder was het wel grappig, maar aangezien niemand dat zal begrijpen, zal ik er ook maar niet verder op in gaan. We kregen op een gegeven moment ook nog een briefje in ons gezicht gedrukt terwijl de man met het papiertje riep: "Hier stierf Jezus!"
...
"Nee, dank u."
We gingen ook nog naar de America Today. Sommige kleding rook er naar lucifers, andere naar zonnebrandcrème en laat ik maar niet beginnen over de gordijn- en behangprints waarmee sommige shirtjes bedrukt waren. Niet dat ik iets heb tegen de America Today, hoor. (FYI: voor de verandering bedoel ik dit eens niet sarcastisch.) Oh, en ze hadden heel erg leuke rode All Stars.
M2 wilde nog even naar de V&D omdat de Havaianas in de aanbieding waren maar die hadden ze niet meer, dus gingen we maar in de aanbiedingenbak bij de sieraden kijken. Ik had echt een superlief armbandje gevonden, een schakelarmbandje met roze en paarse bloemetjes en steentjes, maar er zat geen prijskaartje aan. Dus ik ging naar de kassa, met cassière Manon erachter.
"Dit armbandje lag in de aanbiedingenbak, maar er zit geen prijskaartje aan."
Manon pakt de telefoon, belt Annie, beschrijft het armbandje als "een schakelarmbandje met bloemetjes en steentjes" - oh, dát armbandje! - en even later komt Annie aanzetten. In haar hand houdt ze een navelpiercing en laat die scannen. Vier euro. Dus ik moet dat armbandje voor vier euro kopen. En dat vind ik niet eerlijk. Dus samen met mijn vriendinnen ga ik terug naar de afdeling sieraden en ik vraag het aan het meisje dat daar staat. Zij roept Annie erbij, die zegt dat ik maar een ander armbandje moet kopen. En ik zeg dat ik dat niet eerlijk vind. Het is niet mijn schuld dat dat prijskaartje er niet aan zit. Het andere meisje loopt mee naar de aanbiedingenbak waar ik kan bewijzen dat alle armbandjes voor twee euro waren en dat het dus oneerlijk is dat ik dubbel zoveel moet betalen. Gelukkig lukt het aardige meisje het zo te regelen dat ik het armbandje tóch voor twee euro mag hebben. De aanhouder wint.
Shugo Chara!! Doki anime ranting
Ongeïnteresseerden moeten nu stoppen met lezen.
Toen ik deze preview zag, had ik al zo'n vermoeden dat dit een slechte episode zou gaan worden. Een filler bovendien, en nog de meest ongeïnspireerde ooit. Ik had ongelijk.
Het was nog veel erger.
De drama, emoties, spanning (blabla) uit aflevering 77 ontbrak volledig. Dit is moeilijk onder woorden te brengen, maar in aflv. 77 ging het zo: klik hier en laat het filmpje laden, skip dan naar 1:24. In aflv. 78:
"Oh nee. Ik kan hem nooit meer onder ogen komen. Wat nu? Oh jee, oh jee. En ondertussen maak ik me totaal geen zorgen over Ikuto, ook al heb ik hem de huid vol gescholden en ook al is hij opgepakt door Easter (=de slechteriken)." (Nu wel met sarcasme-overload.) Dus ja. Je begrijpt mijn punt. Het klopt gewoon niet. Maar volgende aflevering wordt wel vet gaaf. Denk ik. Oh, om nog even de "shouta-style" van Tadase te benadrukken, pauzeer op 2:36. Dat is gewoon... failure. Hij doet het expres. Stomme Tadase. Ik begin hem met de aflevering vervelender te vinden.
#003.
Zoals beloofd het blogje na de proefwerkweek. Alleen heb ik niet veel te vertellen. Ik moet serieus nog heel veel voor Engels doen terwijl deze periode inmiddels is afgelopen. >< Oh ja, ik ga jullie vervelen met mijn animeverslaving.
Ik ben nu Shugo Chara!(! Doki voor het tweede seizoen) aan het kijken. De serie wordt ook nog in Japan uitgezonden... en ik ben even ver als de Japanners, which sucks. Want de laatste aflevering tot nu toe is eindigt met de cliffhangerigste cliffhanger die ik tot nu toe tegen ben gekomen in anime. (Stop hier met lezen als je heel toevallig SC! en SC!! Doki kijkt. Of als het je absoluut niet interesseert. Volgende keer een interessanter blogje waarin ik wél iets te vertellen heb.)
Dit heeft even wat uitleg nodig. ^^
v.l.n.r.: Amu (main chara), Ikuto (mijn favoriet), Tadase (de prins waarop iedereen zo verliefd is etc. Eigenlijk gewoon een flat character.)
Amu is verliefd op Tadase. Ikuto is, naar eigen zeggen, "geïnteresseerd" in Amu. Door omstandigheden woont hij tijdelijk op Amu's kamer, zonder dat iemand er vanaf weet. Alleen ontdekt Amu's moeder dat hij daar verblijft en besluit dat Ikuto voorlopig naar een hotel moet. Ikuto wil ervoor zorgen dat Amu hem gaat haten, zodat zij en haar familie niet bij zijn problemen betrokken raken. Tadase haat Ikuto en dus komt die laatste ineens tevoorschijn als Tadase bij Amu thuis is. Hij vertelt dan dat hij bij Amu verbleef etc. en Tadase rent boos het huis uit. Amu zegt dat Ikuto op moet rotten en dat is dus precies zijn bedoeling. Dus even om het te verduidelijken:
En vervolgens zie je dat Ikuto buiten loopt en dan wordt hij omsingeld door de vijand en ah-- ah--! En dan eindigt de aflevering ermee dat Amu huilt en zielig is. En ik vind het zo zielig voor Ikuto en Amu! Snifsnifsnif... En nou weet ik dus niet hoe het verder gaat, en de volgende aflevering is ook nog eens een filler (= een aflevering die het verhaal alleen opvult en daardoor gaat het echte verhaal niet verder). Ik heb zo'n vermoeden dat er nog een stuk of tien fillers daarna komen en uiteraard hoor en zie je in de tussentijd niets van Ikuto. Snik, snif, sniksnik. Tot zo ver mijn ergernis over SC!(! Doki).
#002.
Voor een schoolproject doe ik onderzoek naar de populariteit van manga en anime in Nederland. Klik hier om de enquête in te vullen als je zelf in manga en anime geïnteresseerd bent. Maar goed, daar ging het niet om. Ik heb namelijk Kana en Glénat (twee manga-/animeuitgeverijen) gemaild of ik hun een aantal vragen mocht stellen. En guess what? Ze zeiden "ja"! Dat had ik dus echt nooit verwacht.
Oh, en het beste advies dat je ex-beugelbezittende vriendinnen kunnen geven? "Je moet geen witte elastiekjes nemen."
EDIT (later die dag) Omdat de ortho dichtbij is, lopen mijn moeder en ik erheen. Ik praat over mijn dag omdat ik echt heel erg tegen die beugel opzie. Aangekomen nemen we plaats in de wachtkamer. Ik pak de Avant Garde en lees mijn jaarhoroscoop.
"Valerie?" vraagt een tandartsassistente. Samen met mijn moeder volg ik haar naar de orthodontieruimte.
"Mij ken je nog wel," zegt de orthodontist. Ja, u ken ik nog wel. U bent die man met de harige armen. Die ene die vaak vooropplaatsing in zijn zinnen gebruikt. Ook ontdek ik dat hij op zijn voortand een donkerbruin plekje heeft. Hij moet beter z'n tanden poetsen, komt in me op. Hij laat me een foto zien waarvan ik niets wijzer word. Dan zie ik het voorbeeldje dat hij vorige keer heeft gemaakt.
"Met slotjes schat ik ongeveer een jaartje." Dat zei u vorige keer ook al. "Goed, dat was het."
Huh?
"U gaat geen slotjes plaatsen?"
"Nee, dat doen we volgende keer."
Oh.
#001.
Ik weet niet hoe je hier bent beland - oké, misschien ook wel - maar je bent er. Na een break van een paar maanden ben ik weer terug! (Voor zolang het duurt.) Voorafgaand waren Angel Eyes, Unwritten Letters en Wingless. Die laatste twee bevonden zich zelfs op unwritten-letters.com. Maar aangezien ik niet weet hoe lang ik dit vol ga houden, houd ik het nu even bij een simpele free hosting. Ik hoop stiekem op een subdomeintje, maar dat zeg ik natuurlijk niet.
Mijn "oude" bezoekers vragen zich natuurlijk af waaraan ik al die overige tijd besteed heb. Het klinkt heel stom en cliché, maar spijtig genoeg moet ik bekennen:
Sorry. Maar toch vooral met school, en dat is niet mijn schuld. Oh, en mijn docente Nederlands zou zich nu doodergeren aan het overmatig gebruik van puntkomma's. De komende (twee) weken kun je heel weinig blogjes verwachten, aangezien ik dan proefwerkweek heb en aankomende week moet ik daar keihard voor blokken. (Niet. Mijn. Schuld.) Of ik zit pijn te lijden door de beugel die ik morgen krijg. Het staat niet schots en scheef, hoor, maar één tand is te veel naar voren gegroeid en dat zou later erger kunnen worden.
Valerie, 14 jaar en jarig op 15 juli. Leest manga en kijkt anime, tekent, fotografeert, schrijft verhalen en leest. Webdesign doet ze al langer, en na een break van een aantal maanden is dit wat eruit gekomen is. Het idee was "simpel", en dat is prima gelukt. En aangezien het weer lente is, vond ik groen wel leuk. Je kan deze website trouwens het beste bekijken met Internet Explorer, 1280x1024.